św. Adam Chmielowski, (brat Albert) (1846 - 1916)
Święty, zakonnik i malarz. Uczestnik powstania 1863 r., w którym stracił nogę, studiował malarstwo w Warszawie i Monachium. W 1880 r. wstąpił do zakonu jezuitów, by ostatecznie zostać franciszkaninem. [skoro Duch św tak zadziałał to jego wola, ale szkoda troche /Kamil]
Poświęcił się pomocy ludziom z marginesu, nieuleczalnie chorym, kalekom i sierotom.
Założył zgromadzenia albertynów i albertynek. Został kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 1989 roku.

Adam Chmielowski
Św. Brat Albert

Egoizm zimy zapomniał o bezdomnych
A Albert ocieplał ducha dla potomnych
Adam wymalował wrażliwością świat
Dla sierot wykleił z serca barwny kwiat

Miłością wieczną poczęstował braci
Dzisiaj nikt litości w sercu nie straci
Chmielowski rozdał wnętrze i siebie
Ułomne opuchlaki są z nim w niebie

I Ty rozejrzyj się uważnie w koło siebie
Przygodny wagabunda bywa w potrzebie
Wyzbieraj w swej duszy odruchy miłości
Obdarz kloszarda ździebełkiem radości!

Cezary Trąbski
2004-08-30 13:55:46

Jak się patrze na pomnik brata Alberta przed kościołem pod jego wezwaniem,to się zastanawiam ile kolbuszowski artysta Stefan D.wypił siarkofrutów kiedy lepił z cementu jego postać.Toż dłonie ma w rozmiarze XXXXXL i gdzie rękawiczki dla niego można by kupić?Na szczęście Stefan nie projektował samej bryły świątyni,tak też nie razi wyczulonych na styl osobników.Ostatnio zauważyłem kilka poważnych pęknięć na postaci Brata i jak rokuje będzie miało to poważne konsekwencje natury konstrukcyjnej dla tejże jakże wyrafinowanej artystycznie figury.Sam też kolor farby jaką pomalowano świętego pozostawia wiele do życzenia.Podejrzewam,że po ostrej zimie Bratu odpanie któraś z kończyn,a może i z pół tułowia.Toteż ksiądz proboszcz zwróci się z apelem o wsparcie finansowe nowego pomnika.Tym razem zapewne z trwalszego materiału i wykonanego bardziej wprawioną ręką.
W taki sposób ten problem(brak proporcji) się sam rozwiąże.Pozostają jednak inne dzieła wspomnianego kolbuszowskiego artysty o charakterze religijnym i mieszczące się wewnątrz świątyni.Zauważyłem w środku kilka prac malarskich tegoż artysty.np. Św Jan Chrzciciel.Jak wynika z ewangelii Jan był rówieśnikiem Jezusa-no trochę starszy-a w wizji pana Stefana wygląda jakby miał z 60 lat.Może się czepiam bez powodów tych wszystkich prac i bezpodstawnie krytykuję talent ,,naszego'' artysty,a w przyszłości pewnie okaże się,że Kolbuszowa podobnie jak Krynica miała swojego Nikifora-no bo nie porównam tego talentu do talentu jakim obdarzony był Św Brat Albert(Adam Chmielowski).

Ps.Może Stefan chciał wyrazić przez te wielkie dłonie dobre serce świętego?Skoro był człowiekiem wielkiego serca i z tym sercem na dłoniach do ludzi?

Pielgrzymka do grobu św. Brata Alberta.
??

Adam Chmielowski, Brat Albert założyciel Zgromadzeń Albertyńskich opiekujących sie wszytkimi potrzebującymi chleba duchowego i materialnego - patron naszej parafii.
Jego szczątki są złożone w kaplicy Domu Gerneralnego Sióstr Albertynek w Krakowie.

Bardzo łatwo i szybko człowiek przyzwyczaja się do różnych udogodnień. Otaczając się nowymi urządzeniami, nie dba o to, czy w pędzie ku lepszej codzienności nie gubi tego, co najważniejsze. Dbając o swój byt, odkładając wciąż nowe sumy na "czarna godzinę", starsi ludzie często wraz z odłożona kwota niszczą - paradoksalnie - swe pierwotne poczucie bezpieczeństwa, bo zaczynają żyć w lęku, boję się utraty dóbr nagromadzonych przez lata w trudzie. Pewna powiastka poucza, że żyjący w samotności, z dala od ludzi pustelnik chciał wytępić myszy, które zadomowHy się w jego celi. Postarał się o koła. Wtedy pojawił się nowy problem: dla kota potrzebne jest mleko. Zdobył więc krowę. Jednak by mieć czas na rozmyślania i lekturę, wynajął pasterza, który doglądał zwierzę. I tak skończyła się jego samotność, której zawsze poszukiwał i która bardzo cenił...
Słowa Chrystusa: "Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem", sa skierowane do tych wyznawców Ewangelii, którzy chcieliby z Niej uczynić jedynie dodatek do swego życia, którzy praktyki religijne i swoja wiarę zamienia ja w rutynę, amatorskie aktorstwo, bezmyślny i sformalizowany nawyk. Bóg żąda od człowieka radykalizmu jednoznacznego i pełnego opowiedzenia się za Nim. Jego myśli nie sa naszymi myślami. Nas tak często absorbuje doczesność narzucająca się zmysłom, której za wszelka cenę próbujemy dotrzymać kroku. Jak pisze ks. J. Twardowski: "stale potrzeba tego co niepotrzebne". A Bóg wzywa: "Kto chce pójść za Mna, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje" (Mt 16, 24).

W. Grabowski, w powieści "Ku szczytom", opisuje jedna z bitew ostatniej wojny. Polacy szli do ataku. Pole przed niemieckimi stanowiskami było usiane minami. Jedna z nich, wybuchając, urwała nogę któremuś z żołnierzy. Zanim ktokolwiek zdążył zareagować, nadludzkim wysiłkiem podniósł się na jednej nodze i zawołał: "Koledzy, robię wam przejście!" I całym ciężarem ciała rzucił się naprzód. W ten sposób wysadził kolejne dwie miny. Jego ciało zostało rozerwane. Działanie było tak zdecydowane, że nikt nie mógł nic uczynić, a jedynie zachować pamięć o owym zdarzeniu.

Radykalizm chrześcijańskich wyborów i czynów obecny był w żywotach wielu świętych i błogosławionych. Adam Chmielowski porzucił karierę malarza i jako brat Albert posługiwał żebrakom i biedocie Krakowa. Matka Teresa z Kalkuty mówiła do swych sióstr ze Zgromadzenia Misjonarek Miłości: "Pozwólcie ludziom, aby was zjedli". A na pytanie dziennikarza, co jest złego w Kościele, odpowiedziała: "Ty i ja".

ks. Andrzej Zwoliński

Mam na imię Adam. Mieszkam w domu. Lubie Formułe 1, piłke nożną, skoki narciarskie,siatkówke SPORT. Urodziłem się 22.12.1992 r.

Adam - imię męskie pochodzenia semickiego. W języku hebrajskim ×�דום adom oznacza czerwony, od koloru ziemi z której Adam był ulepiony. Według religii abrahamicznych Adam był pierwszym mężczyzną, stworzonym na "obraz i podobieństwo" Boga. Wraz ze stworzoną później Ewą, dali początek wszystkim żyjącym ludziom. Imienia Adam używa się także w odniesieniu do Jezusa Chrystusa określając go Nowym Adamem.
Adam imieniny obchodzi: 6 kwietnia, 16 maja i 24 grudnia.
Zobacz też: Adam i Ewa, jabłko Adama, Szczyt Adama, Most Adama, Eden.
Znane osoby noszące to imię:
* Adam Asnyk
* Adam Bahdaj
* Adam Bochenek
* Adam Bodor
* Adam Boniecki
* Adam z Bremy
* Adam Brzechwa-Ajdukiewicz
* Adam Burski
* Adam Chmielowski
* Adam Jerzy Czartoryski
* Adam Czerniawski
* Adam Didur
* Adam Epler
* Adam Fastnacht
* Adam Ferency
* Adam Fisher
* Adam Hofman
* Adam Hollanek
* Adam Jarzębski
* Adam Andrzej Kamiński
* Adam Stanisław Kapek
* Adam Konkol
* Adam Królikiewicz
* Adam Antoni Kryński
* Adam Krzyżanowski
* Adam Lipiński
* Adam Małysz
* Adam Michnik
* Adam Mickiewicz
* Adam Musiał
* Adam Myjak
* Adam Naruszewicz
* Adam Nawałka
* Adam Nowotny
* Adam Ołdakowski
* Adam Puza
* Adam Rębacz
* Adam Rogacki
* Adam Stefan Sapieha
* Adam Skałkowski
* Adam Słodowy
* Adam Słomka
* Adam Smith
* Adam Smolana
* Adam Struzik
* Adam Ważyk
* Adam Wiśniewski-Snerg
* Adam Zagajewski
* Adam Ziemianin
Znane osoby noszące nazwisko Adam:
* Adolphe Adam
* Albrecht Adam
* Benno Adam
* Emil Adam
* Ernest Adam
* Eugen Adam
* Franz Adam
* Heinrich Adam
* Jacob Adam
* Johann Friedrich Adam
* Julius Adam
* Melchior Adam
* Robert Adam

ja podejrzewam że skoro patronem miasta jest Św. Brat Albert vel Adam Chmielowski to możliwe że jego imienia może być most...

Chmielowski Adam
Św. Brat Albert Adam Chmielowski urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi k. Krakowa. Był najstarszym dzieckiem Wojciecha i Józefy, miał trójkę rodzeństwa. W 1853 r. zmarł mu ojciec, a w czternastym roku życia osierociła go matka. Jako osiemnastoletni student Szkoły Rolniczo-Leśnej w Puławach brał udział w powstaniu styczniowym. W przegranej bitwie pod Mełchowem został ranny, w wyniku czego amputowano mu nogę. Wydostawszy się z niewoli, uciekł do Paryża. Po amnestii w 1865 r. przyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia malarskie, które kontynuował w Monachium. Wróciwszy do kraju w 1874 r. tworzył dzieła, w których coraz częściej pojawiała się tematyka religijna. W latach 80-tych powstał jego słynny obraz Ecce Homo, znamionujący zachodzące w nim przemiany. Adam Chmielowski postanowił oddać swe życie na wyłączną służbę Bogu. Wstąpił do Zakonu Jezuitów, jednak po pół roku opuścił nowicjat i wyjechał na Podole do swego brata Stanisława. Tam związał się z tercjarstwem św. Franciszka z Asyżu i prowadził pracę apostolską wśród ludności wiejskiej. W 1884 r. wrócił do Krakowa. Powodowany heroiczną miłością Boga i bliźnich poświęcił swe życie służbie bezdomnym i opuszczonym. Otwierał dla nich przytuliska, aby przez stworzenie godziwych warunków życia ratować w nich ludzką godność i kierować ku Bogu.

W 1887 r. za zgodą kard. Albina Dunajewskiego przywdział habit, a w rok potem złożył na jego ręce śluby, dając początek nowej rodzinie zakonnej. Założone przez siebie Zgromadzenia: Braci Albertynów (1888 r.) i Sióstr Albertynek (1891 r.) oparł na pierwotnej regule św. Franciszka z Asyżu. Centrum jego działalności stanowiły ogrzewalnie miejskie dla bezdomnych, które pracą apostolską przemieniał w przytuliska. Nie dysponując środkami materialnymi kwestował na utrzymanie ubogich, czasem sprzedawał namalowane przez siebie obrazy. Oddając się z biegiem czasu coraz pełniej posłudze ubogim rezygnował stopniowo z malowania obrazów, ale przestając być artystą w ścisłym tego słowa znaczeniu stawał się artystą jeszcze pełniej, odnawiając piękno znieważonego oblicza Chrystusa w człowieku z marginesu społecznego i dna moralnego. Zakładał również domy dla sierot, kalek, starców i nieuleczalnie chorych. Pomagał bezrobotnym, wyszukując dla nich pracę. Słynne są słowa Brata Alberta, że trzeba każdemu dać jeść, bezdomnemu miejsce, a nagiemu odzież; bez dachu i kawałka chleba może on już tylko kraść albo żebrać dla utrzymania życia.

Adam Chmielowski odznaczał się wybitnie franciszkańską duchowością. Heroicznie kochał Boga i bliźniego. Służbę na rzecz bezdomnych i nędzarzy uważał za formę kultu Męki Pańskiej. Umarł 25 grudnia 1916 r. w Krakowie w opinii świętości. W 1938 r. prezydent Polski Ignacy Mościcki nadał mu pośmiertnie Wielką Wstęgę Orderu Polonia Restituta za wybitne zasługi w działalności niepodległościowej i na polu pracy społecznej. Proces beatyfikacyjny Brata Alberta Chmielowskiego podjęto w 1938 r. Beatyfikacja 22 czerwca 1983 r. w Krakowie i kanonizacja 12 listopada 1989 r. w Rzymie za pontyfikatu Jana Pawła II..
http://209.85.129.132/search?q=cache:qC ... clnk&gl=pl

Tinko, same wieczorem nad jeziorami spacerujemy "Zjawa" Boisz się....

Adam Chmielowski

święty brat Albert (Adam Chmielowski)- zakonnik, założyciel zgromadzenia albertynów, powstaniec z powstania styczniowego z 1863 roku, artysta malarz. Znany z pełnej poświęcenia pracy dla biednych i bezdomnych.

[/img]http://www.dst.mkw.pl/albert/graf/2ba.jpg[img]

[/img]http://www.albertmakow.plock.opoka.org.pl/Brat-Albert-09A.gif[img]

BRAT NASZEGO BOGA

" Powinno się być dobrym jak chleb.
Powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży
na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i
nakarmić się jeśli jest głodny
[/img]

Panie Doktorze mam prośbę. Bardzo proszę o pomoc przy 3 rekordach. 2 z nich znalazłam w "wordcat" i nie wiem jak dalej uzyskać informacje o tych rekordach,a trzeci rekord szukałam i nie znalazłam. Z góry dziękuje za pomoc.
Rekordy:
*Kluz Władysław:SAINT FRERE ALBERT-ADAM CHMIELOWSKI PAR MI LES PEAUVRES / [trad. du pol. par Dorota Śliwal. - Kraków : [s.n.] , 1990.-63, [1] s. :portr. ; 17cm. - Oryg.: "Dobry jak chleb... : Św. Brat Albert - Adam Chmielowski"

*Kuczman Kazimierz : WAWELANHOHE / [ubers. aus dem Poln. Reiner Weissl. - Warszawa : "Omnipress" , 1990. - [24] s. : fot. (w tym kolor.) ; 22cm. - Oryg. : [Wzgórze wawelskie]

*Leonhard Bolesław : ZŁĄCZENI WĘZŁEM BRATERSKIEJ MIŁOŚCI : Jubileuszowy Zlot Harcerstwa 1911-1981, Kraków 18-20 IX Chorągiew Harcerzy, 1990. - 30 s. ; 21cm
Z poważaniem Dorota Matuszewska

Adam Chmielowski
Św. Brat Albert

Egoizm zimy zapomniał o bezdomnych
A Albert ocieplał ducha dla potomnych
Adam wymalował wrażliwością świat
Dla sierot wykleił z serca barwny kwiat

Miłością wieczną poczęstował braci
Dzisiaj nikt litości w sercu nie straci
Chmielowski rozdał wnętrze i siebie
Ułomne opuchlaki są z nim w niebie

I Ty rozejrzyj się uważnie w koło siebie
Przygodny wagabunda bywa w potrzebie
Wyzbieraj w swej duszy odruchy miłości
Obdarz kloszarda ździebełkiem radości!

Cezary T.
2004-08-30 13:55:46

Cytat


Rozumiem twoja zone:).
Podczas studiów na ASP tak strasznie byłam przejęta "robieniem sztuki", ze kiedys zawołałam, "Gdyby sztuka była osobą, niewątpliwie uklęknełabym przed nią!!". To niesłychanie niebezpieczny rewir...Moze przesłonic wszystkie wartosci i stac sie bogiem.

Zył kiedys pewien malarz, nazywał sie Adam Chmielowski. Postac znana dzis raczej jako brat Albert.
Kiedys czytałam jakis pamietnik o nim. Była tam opisana historia, gdy w schronisku dla ubogich zabrakło opału, poniewaz działo sie to zimą, mróz odczuwali wszyscy dotkliwie. Wówczas Adam ruszył do jakiegos schowka i wyciągnąwszy z niego stertę papierów rzucił ją do ognia. To były jego szkice.....

Cytat



Szukała Pani "po świecie", a wszystko było w zasięgu ręki:

1. SAINT FRERE ALBERT-ADAM CHMIELOWSKI - był w BJ - skopiowałem go już do sowy i dodałem w 655 Pani nazwisko.
2. WAWELANHOHE - był w BN. Teraz jest już w sowie - proszę się dopisać w 655
3. ZŁĄCZENI WĘZŁEM... - był w BN. Teraz jest już w sowie - skopiowalem i dodałem w 655 Pani nazwisko.

Resztę proszę skończyć samodzielnie

Cytat



Witaj Jowito!

Opracowania ukazują się regularnie.

Ostatnio nabyłem niezwykle cenną pozycję:
Adam Bielan- "Zwycięzca z pod Żyrzyna- doskonala monografia życia gen. Michała Kruka Heidenreicha. Dowódcy partii powstanczych dzialający na terenie Lubelszczyzny.

Pewne wzmanki na temat epizodów z powstania Styczniowego znajdują się w opracowaniu mojego przyjaciela Aleksandra Lewtaka "Na Piskorach i Zagórkach". Książka ok. 100 str., opisuje historię komleksu leśnego rozciągnietego pomiedzy Baltowem, Borysowem, Żyrzynem, Cezarynem, Bobrownika i Niebrzegowem. Jest tam ciekawy fragmeny poświęcony Powstaniu Styczniowemu.

Z historii lokalnych szczegolnie gorąco polecam opracowanie historyka i regionalisty Sławomira Pacia "Powstanie Styczniowe". Autor opisuje w nim mnóstwo nie znanych historii zwiazanych z lokalnymi działaniami powstańczymi na terenie Ziemii Puławskiej. Wspomina takie postacie jak Leon Frankowski, Brat Alber Chmielowski, Szymon wojcik z Pożoga, Elżbieta Muller z Końskowoli.

Autor opisuje dokładnie tragiczne losy oddziału Leona Frankowskiego. Oddział ten po miesiacu istnienia zostal zmasakrowany w Sandomierskim miedzy wioskami Słupcza i Dwikozy. Rok temu w rocznice Powstania Styczniowego byłem w miejscu bitwy w celu pobrania ziemi z pola bitwy i z pod pomnika powstańczego

to zależy, jeśli masz powyżej 18 lat, palisz i chcesz rzucić to z pewnością ciężko nie grzeszysz, o ile pamiętam to chyba św. Adam Chmielowski (brat Albert) był nałogowym palaczem (jak masz chwilę to dla pewności przejrzyj jego biografię), a jakoś znalazł drogę do nieba

Dziękuję za miłe słowa.
Nie mam na myśli żadnej szczególnej sytuacji,a raczej myślę o takiej zmianie generalnej.
Tak biorąc z najwyższej półki -jak Adam Chmielowski przemienił się w Brata Alberta.
I z najniższej-kiedy ludzie poprostu znikają żeby żyć na dworcu .
Albo własnie jadą w Bieszczady.
Czy taka zmiana to odwaga czy przeciwnie?

Cytat

Cytat


Nie wiem czy to przez palenie, ale musiał nogę zostawić. tylko nie wiem którą?

Dokladny termin do ustalenia ale ja preferuje od 17.03 do 09.04 poniewaz wtym terminie moge miec urlop. Ofert dotyczacych jest noclegu jest wiele np http://www.viva-granada.com/loft_in_granada_-_holiday_let_p1040.php
Jesli ktos ma wiecej pytan to rowniez jestem dostepny na skype adam_chmielowski lub mail adam.chmielowski@googlemail.com

Jacy są wasi ulubieni święci i dlaczego?
Moi to:
św. Franciszek z Asyżu
św. Klara-"roślinka św. Franciszka"
św. brat Albert(Adam) Chmielowski
Franciszek i Klara potrafili nie zważając na opinie rodziny pójść za głosem serca i oddać się całkowicie Panu
A św. br. Albert pomimo przeciwności(utrata nogi w powstaniu)nie zraził się i odpowiedział na Boże wezwanie

20 Sierpnia

* 1085 - Bolesław III Krzywousty, książę Polski (zm. 1138)
* 1597 - Józef Bartłomiej Zimorowic, polski poeta (zm. 1677)
* 1742 - Tadeusz Rejtan, polski działacz patriotyczny, poseł na Sejm (zm. 1780)
* 1779 - Jöns Jacob Berzelius, szwedzki chemik (zm. 1848)
* 1827 - Josef Strauss, austriacki kompozytor (zm. 1870)
* 1833 - Benjamin Harrison, amerykański polityk, prezydent USA (zm. 1901)
* 1845 - Adam Chmielowski, święty, polski malarz, żołnierz powstania styczniowego (zm. 1916)
* 1847 - Bolesław Prus, polski pisarz (zm. 1912)
* 1860 - Raymond Poincaré, francuski polityk, prezydent Francji, francuski współksiążę Andory (zm. 1934)
* 1884 - Wacław Ponikowski, polski ekonomista (zm. 1944)
* 1890 - Howard Phillips Lovecraft, amerykański pisarz (zm. 1937)
* 1897 - Tarjei Vesaas, norweski pisarz (zm. 1970)
* 1898 - Leopold Infeld, polski fizyk (zm. 1968)
* 1898 - Vilhelm Moberg, szwedzki pisarz (zm. 1973)
* 1899 - Leszek Lubicz-Nycz, polski szermierz, szablista, mistrz Polski, brązowy medalista olimpijski, major WP (zm. 1939)
* 1901 - Salvatore Quasimodo, włoski poeta, krytyk teatralny (zm. 1968)
* 1912 - Wanda Markowska, polska pisarka, tłumaczka
* 1913 - Roger Wolcott Sperry, amerykański neurobiolog, laureat Nagrody Nobla (zm. 1994)
* 1915 - Antonio López Aviña, meksykański duchowny katolicki (zm. 2004)
* 1921 - Bolesław Pylak, polski duchowny katolicki, arcybiskup lubelski
* 1925 - Ludwik Krasucki, polski dziennikarz, scenarzysta filmowy (zm. 2004)
* 1927 - Jimmy Raney, amerykański gitarzysta jazzowy (zm. 1995)
* 1930 - Jan Olszewski, polski prawnik, polityk, premier RP)
* 1932 - Wasilij Aksjonow, rosyjski pisarz
* 1933 - Adam Nowotnik, polski polityk, minister
* 1936 - Hideki Shirakawa, japoński chemik, laureat Nagrody Nobla
* 1937 - Andriej Konczałowski, rosyjski reżyser filmowy
* 1939 - Walerij Szewczuk, ukraiński pisarz, tłumacz
* 1941 - Slobodan Miloąević, serbski polityk, prezydent Serbii, prezydent Jugosławii (zm. 2006)
* 1941 - Július Satinský, słowacki aktor (zm. 2002)
* 1942 - Isaac Hayes, amerykański muzyk, aktor
* 1944 - Rajiv Gandhi, indyjski polityk, premier Indii (zm. 1991)
* 1944 - Fausta Morganti, kapitan regent San Marino
* 1946 - Laurent Fabius, francuski polityk, premier Francji
* 1946 - Edward Jancarz, polski żużlowiec, trener żużlowy, reprezentant Polski (zm. 1992)
* 1946 - Ewa Żukowska, polska aktorka
* 1948 - Robert Plant, brytyjski muzyk zespołu Led Zeppelin
* 1949 - Phil Lynott, irlandzki muzyk zespołu Thin Lizzy (zm. 1986)
* 1950 - Krzysztof Opawski, polski polityk
* 1950 - Jerzy Polaczek, polski polityk, prawnik
* 1951 - Greg Bear, amerykański pisarz science-fiction
* 1952 - John Hiatt, amerykański muzyk
* 1953 - Kazimierz Gurda, polski duchowny katolicki, biskup kielecki
* 1953 - Peter Horton, amerykański aktor, reżyser filmowy
* 1955 - Cezary Harasimowicz, polski aktor, scenarzysta filmowy
* 1956 - Joan Allen, amerykańska aktorka
* 1956 - Waldemar Milewicz, polski dziennikarz (zm. 2004)
* 1966 - Dimebag Darrell, amerykański gitarzysta zespołów: Pantera i Damageplan (zm. 2004)
* 1970 - Fred Durst, amerykański wokalista zespołu Limp Bizkit
* 1970 - Loïc de Kergret, francuski siatkarz, rozgrywający Tours VB
* 1972 - Marco Bonini, włoski aktor, scenarzysta
* 1973 - Paweł Klimczak, polski gitarzysta zespołów: Lombard i Armia, kompozytor
* 1976 - Anaïs, francuska piosenkarka
* 1977 - Henning Stensrud, norweski skoczek narciarski
* 1979 - Jamie Cullum, angielski pianista, wokalista
* 1981 - Łukasz Kuropaczewski, polski gitarzysta klasyczny
* 1985 - Adrian Miedziński zawodnik Unibaxu Toruń
* 1986 - Robert Clark, kanadyjski aktor

Powinno się być dobrym jak chleb; powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się, jeśli jest głodny.

Patrzę na Jezusa w Jego Eucharystii: czyż Jego miłość mogłaby obmyśleć jeszcze coś piękniejszego? Skoro jest Chlebem i my bądźmy chlebem. Skąpy jest ten, kto nie jest jak On. Dawajmy siebie samych.

Po co się niepokoić, wszak Bóg w nas, a my w Nim, a poza tym wszystko takie mało znaczące.

Matkę Najświętszą obieram za opiekunkę w moich trudnościach. Chcę Ją czcić osobnym nabożeństwem przez cały ciąg życia i całą wieczność.

Zbytnia zapobiegliwość, to rzecz niestosowna, lepiej Zdrowaś Maryjo zmówić na tę intencję.

Sługa Boży ma być zawsze wesoły i spokojny, bo wie, że nad nim opieka Boska.

Przyjmować wszystko co się zdarza i tego chcieć jako Woli Boskiej, to są środki zbawienia.

Dopuszcza Pan Bóg złe, ażeby je w dobre przemieniał, niech będzie zawsze uwielbiony.

Dobrze nie mieć darów szczególnych, bo się jest obronionym od pychy.

Nie postępować przez ciągłe zwycięstwa nad sobą, znaczy cofać się.

Zniechęcać się, to znaczy Panu Jezusowi nie ufać i zrobić Mu przykrość.

Zniechęcać się nigdy nie trzeba, po burzy bywa spokój, po zimie zielona wiosna.

Zwyciężać w szlachetnej walce ducha, jest to zdobywać królestwa i trony dla siebie i drugich na całą wieczność. Za łaską od Boga daną uwalniać rozum spod przemocy instynktów niskich i poziomych, a rozum wolny poddać miłości czyli Bogu, to jest najszczytniejsze zadanie ludzi i całych narodów: to znaczy budować królestwo niebieskie w nas samych, wszystko inne jest nam wtedy przydane.

Kościół to jest sukcesja nieprzerwana świętych: ludzi, czynów i zasad, która łączy w jedną całość mnóstwo ludzi, którzy żyli na świecie od dawna i żyją, niektórzy są w niebie i w czyśćcu, inni na ziemi, a wszyscy są złączeni w jednym duchu, wspomagają się wzajemnie i ze sobą komunikują. To jest Kościół katolicki, święte ciało, choć w nim dużo członków chorych albo umarłych.

Byliśmy odkupieni Krwią, czy możemy się zbawić nie cierpiąc.

Choćbym wieki żył, a nie cierpiał, na nic by się to życie ani mnie, ani Zgromadzeniu nie przydało.

O, jakże to pięknie i dobrze, tak ciężko i boleśnie konać i umierać, bo tak właśnie Pan Jezus ciężko, długo i boleśnie na krzyżu konał i umierał. Ja bym sobie z całego serca podobnej śmierci życzył.

Bez miłości grosz jest szorstki, strawa podana niesmaczna, opieka najlepsza niemiła.

Im więcej kto opuszczony, z tym większą miłością służyć mu trzeba, bo samego Pana Jezusa zbolałego w osobie tego ubogiego ratujemy.

Jeżeliby cię zawołano do biedaka idź natychmiast do niego, choćbyś był w świętym zachwyceniu, gdyż opuścisz Chrystusa dla Chrystusa.

Bezwzględnym postępowaniem z ubogimi Pana Jezusa można obrazić.

Już długie lata jesteśmy poniżeni; ciężkie brzemię nieszczęść publicznych i prywatnych ugniata nasz naród; ale od nas zależy, ażeby kara ustała. Pokutujmy więc wspólnie i bądźmy miłosierni po katolicku, a tak zbawimy siebie, i Ojczyznę wydźwigniemy z upadku; staniemy się szlachetni przez pracę i walkę ducha, i mocni bo, zjednoczeni w miłości Boga i bliźniego. - Tylko u stopni ołtarza można silnie związać łańcuch jedności narodowej i duchowego braterstwa, który rozrywa prywata i egoizm. Ci to jedynie wrogowie narodowego bytu są prawdziwie straszni, bo są ukryci w tajnikach naszego ludzkiego serca

sw. Brat Albert - Adam Chmielowski